OKRES ZWYKŁY w LITURGII KOŚCIOŁA KATOLICKIEGO

zwykłyOprócz okresów mających własny charakter w roku liturgicznym pozostają 33 lub 34 tygodnie. W tym czasie obchodzi się misterium Chrystusa w jego pełni, zwłaszcza w niedziele. Okres Zwykły składa się z dwóch części: pierwsza rozpoczyna się w poniedziałek po święcie Chrztu Pańskiego i trwa do wtorku przed Środą Popielcową (obejmuje około 4-6 tygodni). Powtórnie Okres Zwykły zaczyna się w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego i kończy przed I Nieszporami I Niedzieli Adwentu. W ostatnią niedzielę roku liturgicznego obchodzi się uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata. Właśnie weszliśmy w tą pierwszą cześć Okresu Zwykłego w kalendarzu liturgicznym Kościoła Katolickiego.

Często Okres Zwykły w ciągu roku liturgicznego bywa tylko i wyłącznie kojarzony z 33 lub 34 tygodniami, podczas których nie celebruje się żadnej ważnej tajemnicy wiary związanej z życiem i misją Chrystusa. Inne okresy natomiast nie tylko wspominają takie wydarzenia, ale całkowicie poświęcone są oddaniu ich teologicznej głębi. Nawet ich nazwy wprost wskazują na ścisły związek z tymi zbawczymi faktami (np. Boże Narodzenie). Inne okresy są zaś formami przygotowania do tych wydarzeń (np. Adwent czy Wielki Post). Tego typu wyobrażenie o okresie zwykłym nie jest jednak właściwe. Tworzy on bowiem jakby codzienność roku liturgicznego, w której najważniejsze jest właściwe celebrowanie misterium Chrystusa w każdą niedzielę. Dlatego też Okres Zwykły jest bardzo mocno ukierunkowany na osobę Jezusa Chrystusa. Oddaje on jednak nie jakieś jedno wydarzenie z Jego życia, lecz całość posłannictwa, którym Bóg Go obdarował dla naszego zbawienia. A zatem zawiera się w nim prawda o wcieleniu Jezusa, o Jego ziemskim życiu, męce, ofierze krzyżowej i wreszcie o Jego zmartwychwstaniu i wejściu do chwały nieba. Zielony kolor szat liturgicznych stosowany w okresie zwykłym dosyć dobrze oddaje jego charakter. Symbolizuje on życie i nadzieję. Zawiera się w nim symbolika życia jako całości przepełnionej ożywczym tchnieniem Boga. Dzięki temu egzystencja każdego chrześcijanina jest przeniknięta nadzieją życia wiecznego.

W czasie tego okresu w liturgii Kościoła wspominamy wielu świętych i błogosławionych, obchodzimy święta i uroczystości Maryjne (np Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny). W tej pierwszej części Okresu Zwykłego będziemy w Kościele Celebrować:

  • 25 stycznia – święto Nawrócenia św. Pawła, Apostoła
  • 2 lutego – święto Ofiarowania Pańskiego
  • 14 lutego – święto świętych Cyryla, mnicha, i Metodego, biskupa, patronów Europy
  • 22 lutego – święto Katedry św. Piotra, Apostoła

Jako ciekawostkę warto przy tej okazji podać informację o Cyklach czytań liturgicznych i Strukturze Okresu Zwykłego. Jak wspomniano, Okres Zwykły układa się według tygodni,1b32aecd96b9e3c28d9459f7d1044ad7 mierzonych kolejnymi niedzielami, numerowanymi według kolejności od pierwszej do trzydziestej trzeciej, z uwzględnieniem przerw adwentowo-bożonarodzeniowych i wielkopostno-wielkanocnych. Każda niedziela jest celebracją misterium Chrystusa w jego pełni, stąd nie przypisuje się im jakiś szczególnych tematów. Tematykę nadają im raczej czytania biblijne, ze względu na ich mnogość, ułożone w cyklu trzyletnim, oznaczanym literami A, B i C (np. rok liturgiczny 2013/2014 – był rokiem A, rok 2014/2015 rokiem B, a rok 2015/2016 rokiem C, obecnie rok 2016/2017 znów jest rokiem A), w których z nielicznymi wyjątkami czyta się fragmenty Ewangelii według św. Mateusza (rok A), św. Marka (rok B) i św. Łukasza (rok C). Warto jeszcze dodać, że, rok A jest wtedy, gdy reszta z dzielenia numeru roku przez 3 wynosi 1, rok B, gdy wynosi 2, a rok C, gdy wynosi 0… Z natury rzeczy, pod koniec roku kościelnego dominują czytania o charakterze eschatologicznym związane z końcem świata. Czytania pierwsze ze Starego Testamentu są z kolei dobierane pod kątem Ewangelii, by dostrzec harmonię obu Testamentów i jedność historii zbawienia. Czytania drugie pochodzą z listów apostolskich, głównie św. Pawła, i nie zawsze są zharmonizowane z Ewangelią i pierwszym czytaniem. Poza niedzielami, w tzw. dni powszednie okresu zwykłego, czyta się fragmenty Ewangelii ze świętych ewangelistów: Marka, Mateusza i Łukasza (zależnie od danego roku: A, B, czy C), zaś pierwsze czytania, zaczerpnięte z obu Testamentów, są ułożone w cyklu dwuletnim (rok I i II). Czytania z roku I przypadają zawsze w lata nieparzyste (np. 2013, 2015, 2017), a z roku II w parzyste (np. 2012, 2014, 2016) Cały ten zabieg z czytaniami ma na celu uwypuklić centralny moment zbawczego wydarzenia Jezusa Chrystusa celebrowanego wieloaspektowo w niedzieli, dniu Pańskim, w którym Chrystus zmartwychwstał, odnowił całe stworzenie i nas przeznaczył do udziału w wiecznym spoczynku Boga.

Zachęcamy naszych Parafian do owocnego przeżycia tego czasu poprzez pobożne uczestniczenie w niedzielnych Mszach Świętych oraz w święta nakazane w naszym kościele. To także bardzo dobry czas poznania Jezusa Chrystusa poprzez lekturę Pisma Świętego, szczególnie nauki chrystusowej spisanej na kartach czterech Ewangelii.

Scroll To Top