Parafia NMP Królowej Polski w Ozorkowie

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Czytelnia Magia i okultyzm

MAGIA I OKULTYZM

"Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę,
uprawiał wróżby, przepowiednie, magię i czary (...)”
(Pwt 18,9).

Okultyzm

Magia jest jednym z czterech wymiarów okultyzmu, w których mamy do czynienia ze zjawiskami nadprzyrodzonymi i paranormalnymi, ale należy je jednoznacznie oddzielić od zjawisk nadprzyrodzonych, czy charyzmatycznych mających związek z chrześcijaństwem.

Najogólniej termin okultyzmu (łac. ocultus - tajemny, ukryty) określa się wiarę w tajemne moce i uprawianie tajemnych nauk.

Do okultyzmu obok magii zalicza się:

- wróżbiarstwo czyli przepowiadanie przyszłości,

- spirytyzm,

- medycynę okultystyczną i magiczną (świadome lub nieświadome użycie złych mocy w celu leczenia),

Jednak centralnym aspektem okultyzmu jest właśnie magia, która korzystając z pomocy duchów (spirytyzm) uprawia wróżbiarstwo czy uzdrowicielstwo. Zaś siłą napędową magii jest demonologia czyli satanizm. Jest to więc wszystko tak ściśle ze sobą sprzężone, iż trudno poszczególne elementy od siebie oddzielić.

Co to jest magia?

Etymologia tego słowa wywodzi się od magów, tj. członków kasty kapłańskiej wywodzących się od Medów i Persów, którzy podobno odznaczali się znajomością astrologii i wróżbiarstwa.

Pojęcie magii definiuje się jako świadome działanie na odległość przy pomocy woli, rozumu i czucia na ukryte siły przyrody. Do tego celu wykorzystuje się specjalne obrzędy i zaklęcia, które pozwolą osiągnąć panowanie nad żywiołami czy ludźmi. Inaczej mówiąc chodzi o zdobycie władzy nad mocą stanowiącą o jedności wszechświata.

Do podstawowych form magii zalicza się: powodowanie czyjejś choroby lub uzdrowienia; magię miłości lub nienawiści; magię prześladowczą lub obronną; rzucanie i odwoływanie zaklęć; magię śmierci.

Początki...

Pierwsze wzmianki na temat magii pochodzą z roku 870 przed narodzeniem Chrystusa. Kult zła i jego bożków znany był już w starożytności. Wierzono, że pod bogami np. nieba, ziemi, wody są także duchy przyrody, czyli żywioły. Swój udział w tworzeniu historii magii mają również Żydzi. Stworzyli system magiczny, który zawarli w tzw. “talmudzie babilońskim”. Niektórzy uważają, że wyspa Atlantyda, której istnienie jest do dzisiaj dyskusyjne, była właśnie takim centrum okultyzmu. Podobno pito tam czarną krew z byka aby wywołać demoniczne siły. W średniowieczu wierzono z kolei, że każdym człowiekiem rządzi potężny demon, jeden z siedmiu “duchów planetarnych”. Mag poprzez ceremonie i zaklęcia może zjednać sobie przychylność i współdziałanie demona, a tym samym mieć magiczny wpływ na konkretnego człowieka. Zjawisko magii rozpowszechniło się bardzo szybko w średniowieczu, ogarniając swym zasięgiem Azję, Afrykę i Europę.

Rodzaje magii

Istnieje wiele klasyfikacji magii jako takiej. Zasadniczy podział mówi o magii białej (dobroczynnej) i magii czarnej (niszczycielskiej).

Magia biała jest praktykowana zazwyczaj dla osiągnięcia dobrego celu, czasami niesie pomoc ludziom i światu w ogóle. Co nie oznacza, że wszystko co jest robione w obrębie tejże magii jest dobre i dopuszczalne od strony wiary chrześcijańskiej. Jeżeli rzecz będzie dotyczyć wykonywania niezwykłych sztuczek, ale z pomocą naturalnych metod jak np.: kuglarstwo czy iluzja, to będzie to zupełnie nieszkodliwe. Chyba że mielibyśmy do czynienia z nieuczciwością czy szkodliwymi skutkami tego zjawiska. Inaczej jest w przypadku, gdy magię białą stosuje się w celu uzdrawiania, “naprawiania” miłości czy poprawiania sytuacji finansowej, wykorzystując jako wzmocnienia amulety, fetysze, talizmany czy układanie kart. Wtedy mówimy o zabobonie, który jak mówi Katechizm Kościoła Katolickiego “jest wypaczeniem postawy religijnej oraz praktyk, jakie ona nakłada”. Uważa się nawet, że uprawianie tego rodzaju magii nie tylko przeciwstawia się samej wierze, ale również jest niebezpieczny dla osobowości i życia moralnego.

Dużo bardziej groźna w skutkach, wręcz naganna moralnie, jest magia czarna. Jak sama nazwa wskazuje nawiązuje do ciemnej strony ludzkiego charakteru i “księcia ciemności”. Jest ona wykorzystywana do egoistycznych czy wręcz niegodziwych celów. Trzeba przy tym wyraźnie zaznaczyć, że jest poważnym wykroczeniem przeciwko pierwszemu przykazaniu, a więc grzechem ciężkim.

Ludzie parający się tego typu magią pośrednio lub bezpośrednio zwracają się do mocy diabelskich czy wręcz stają się “sługami szatana”, tylko po to, aby powodować złowrogie czyny jak: choroby, śmierć, nieszczęścia. W ten sposób osiągają dla siebie korzyści osobiste, zaszczyty czy bogactwa. Rytuały, za pomocą których próbuje się wywołać zło mają czysto satanistyczny charakter i odbywają się głównie na tzw. czarnych mszach.

Oprócz tego podziału wszelką magię białą i czarną dzieli się na “wysoką” i “niską”.

Magia niska nie wymaga żadnego wykształcenia czy szczególnej inteligencji. Dotyczy zazwyczaj przekazu ustnego, eksperymentów mających charakter “zamawiań”, rzucania uroków itp.

Magia “wysoka” wymaga długiego przygotowania i nauki. Jest sztuką spekulatywną. Nie każdy może zostać magiem, trzeba mieć specjalne zadatki czy predyspozycje. Zdolności magiczne u ludzi są najczęściej wynikiem: dziedziczenia, oddawania czci szatanowi, eksperymentów okultystycznych oraz przekazywania zdolności okultystycznych z jednej osoby na drugą.

Przyczyny i ekspansja zjawiska

Przyczyn rozpowszechniania magii zarówno białej jak i czarnej jest wiele. Wśród nich najczęściej wymienia się następujące:

  • niedojrzałość emocjonalna, społeczna, osobowościowa, która prowadzi do zaburzeń w sferze psychiki

  • potrzeba wyzwolenia się od cierpienia, bólu, strachu przed śmiercią

  • szukanie najkrótszej drogi przy rozwiązywaniu trudności i problemów życiowych

  • chęć przezwyciężenia niepokoju duchowego spowodowanego niepewnością i strachem o jutro, poprzez szukanie możliwości rozwiązujących ten problem

  • niezaspokojone oczekiwania społeczne co powoduje niekiedy ucieczkę w świat złudzeń, autosugestii, przesądów

  • trwanie przez dłuższy czas w grzechu ciężkim, a więc wpływ szatana; mówi się nawet o przypadkach opętania

Zaskakujący jest fakt, że w dobie tak wielkich przemian społecznych, kulturowych, osiągnięć cywilizacji, zjawisko to ciągle narasta. Obecnie jego największy “rozkwit” obserwuje się w krajach Europy zachodniej i południowej skąd przenika również na grunt polski.

Wykorzystując naiwność ludzi, ich zagubienie, magowie czy mistyfikatorzy oferują swoją pomoc przy rozwiązywaniu złożonych problemów życiowych. W zamian za zaufanie obiecują szczęście w miłości, zdrowie czy bogactwo. Prezentacje tego typu ofert możemy coraz częściej spotkać w naszej brukowej prasie czy nawet telewizji.

Zainteresowanie tą sferą wiedzy tajemnej kończy się najczęściej ślepą uliczką, na końcu której albo czyha na nas sekta albo naciągacze. Trzeba bowiem zaznaczyć, że wśród działających sekt znaczną liczbę stanowią te, które posługują się właśnie magią.

Stanowisko Kościoła

Biblia wyraźnie zabrania praktyk okultystycznych, o czym świadczą chociażby wybrane fragmenty Starego Testamentu: “Nie będziecie uprawiać czarów” (Kpł. 19,26) lub “Ja, Pan, tylko Ja istnieję i poza mną nie ma żadnego zbawcy” (Iz 43,11).

Od magii zdecydowanie odcinali się Ojcowie Kościoła, poszczególne Sobory, a także teologowie chrześcijańscy uważając to za sztukę szatańską.

Z kolei jej zwolennicy nigdy nie ukrywali swoich antyreligijnych dążeń. Wręcz przeciwnie, np. A. Crowley, znany okultysta XX wieku, twierdził, że Jezus i Allach to “niewolniczy bogowie”, władający ludzkością, ale ich obalenie jest tylko kwestią czasu. Praktykujący magię próbowali podporządkować sobie świat, odwołując się przy tym do sił demonicznych.

Tak więc magia jest uważana za poważny grzech duchowy, który odcina człowieka od Boga gdyż bazuje na niezależności od Boga czy wręcz jest manipulacją Bogiem. Każdy kto ucieka się do takich metod rozwiązywania problemów, pomija osobowego Boga wiary i Jego opatrzność nad światem. Zwraca się natomiast do sił tajemnych, nadludzkich. Grzech magii przejawia się w prowokowaniu Boga do działania, wystawania go na próbę w słowach i uczynkach. Dochodzi również do profanacji Sakramentów, czynności liturgicznych, a także osób, miejsc i rzeczy poświęconych Bogu.

Magia nie jest wytworem ludzkiej fantazji, czy też jak niektórzy twierdzą “odkryciem” chrześcijaństwa, lecz realnym zagrożeniem i siłą. Nie musimy się jednak tak bardzo lękać, jeśli żyjemy zgodnie z zasadami wiary, korzystając przy tym z dobrodziejstwa Sakramentów. W Księdze Jeremiasza znajdziemy słowa otuchy skierowane także do nas, które pozwolą nam ze spokojem patrzeć w przyszłość: “Nie przyswajajcie sobie postępowania narodów ani nie obawiajcie się znaków niebieskich, mimo że obawiają się ich narody. Albowiem to co wzbudza lęk u narodów jest niczym (...). Nie bójcie się ich, gdyż nie mogą mu zaszkodzić, ani są zdolne czynić dobrze.(...) Są one nicością, tworem śmiesznym, zginą gdy nadejdzie czas obrachunku z nimi, bo bogowie, którzy nie uczynili nieba i ziemi, znikną z ziemi i spod tego nieba.”

oprac. Krystyna Potyrała

 

 

Określenie "domowy kościół" oznacza dom, w którym gromadzili się pierwsi chrześcijanie na sprawowanie liturgii i na wspólny posiłek; podkreśla ono fakt, że rodzina jest podstawową komórką Kościoła.

Pewnego dnia, wychodząc z domu, powiedziałem do rodziców: Idę do kościoła. Po chwili jednak pomyślałem sobie, że powinienem raczej powiedzieć: Wychodzę z kościoła, ponieważ jak każda chrześcijańska rodzina, tak i moja jest kościołem, i to przynajmniej z trzech powodów...

 

NOTATKA INFORMACYJNA

Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stronie internetowej Parafii NMP Królowej Polski w Ozorkowie umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub umieszczone są na podstawie prawa.


Zdjęcia kościoła

O parafii NMP

Data erygowania:
1 VIII 1992 r. (abp Władysław Ziółek)

Budowa kościoła:
Rozpoczęcie budowy 4 V 1995 r. wg projektu arch. Mirosława Rybaka, Marka Grymina.

Pierwszy proboszcz:
śp. ks. Józef Piaskowski

Obecny proboszcz:
ks. Zenon Piechota

Kancelaria

Pn-Pt: 16.00 - 17.30

Sb: 16.00 - 17.00

Nd i św. kościelne - nieczynne