www duszpasterstwa ministrantów archidiecezji łódzkiej

OAZA - ruch Światło-Życie

OAZA - ruch Światło-Życie w archidiecezji łódzkiej

M I N I S T R A N T


Ministrare" (z łaciny) znaczy „służyć". Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego,
aby liturgia była piękna.
Słowo „ministrant" wskazuje szczególnie na służbę we Mszy świętej.

1. Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy świętej
i podczas innych nabożeństw liturgicznych
.

Ministrant usługuje księdzu, gdy przygotowywany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do ofiary Mszy świętej. Pomaga również po zakończeniu Mszy świętej.


2. Ministrant jest tym, który NIESIE ZNAKI


Ministrant niesie pewne określone przedmioty, które dla liturgii są niezbędne. Są to przedmioty, które dla liturgii mają szczególnie ważne znaczenie.
One mają ludziom wierzącym coś przedstawiać i wskazać na inną rzeczywistość.



--------------------------------------------------------------------------------

Opiekunem ministrantów w naszej parafii jest
ks. Andrzej Wroński

--------------------------------------------------------------------------------

Nasz patron...

Bardzo wielu świętych było ministrantami.
Służyli oni wiernie Chrystusowi i dzisiaj są patronami ministrantów.



Każdy z nich osiągnął doskonałość dzięki:
- pracowitości
- sumienności
- gorliwości
- żarliwej modlitwie
- codziennemu naśladowaniu Chrystusa

Do patronów ministrantów należy:


Św. Tarsycjusz -męczennik rzymski, III wiek

Młody, kilkunastoletni akolita Kościoła rzymskiego,
"męczennik Eucharystii".
Podczas prześladowania chrześcijan za cesarza Decjusza nosił Komunię Świętą uwięzionym braciom w wierze.
Schwytany przez prześladowców, został ukamienowany.
Ciało męczennika pochowano z czcią na cmentarzu Kaliksta około 250 roku.




św. Stanisław Kostka - XVI wiek (Polska)

urodzony w Rostkowie na Mazowszu, naukę kontynuował w Wiedniu.
Tu podczas ciężkiej choroby, kiedy właściciel domu, w którym mieszkał, nie chciał wpuścić kapłana katolickiego, miał widzenie: najpierw św. Barbara, patronka dobrej śmierci, do której się zwrócił, w towarzystwie dwóch aniołów przyniosła mu Wiatyk,
potem Maryja złożyła na jego ręce Dzieciątko i poleciła, by wstąpił do jezuitów.
Aby to polecenie zrealizować, "uciekł" do Rzymu i bez zgody rodziców zgłosił się do nowicjatu. Tu na początku 1568 roku złożył śluby zakonne. Zmarł w samo święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny tegoż roku. Sława świętości jego życia natychmiast obiegła cały Rzym, wszystkie domy zakonne jezuitów i dotarła do Polski.




Św. Alojzy Gonzaga -XVI wiek (Włochy)

Pochodził z książęcej lombardzkiej rodziny. Był paziem na dworach w Mantui i Florencji oraz Hiszpanii (na dworze króla Filipa II). Już jako dziewięcioletni chłopiec złożył ślub czystości. Wbrew woli rodziny wstąpił do zakonu jezuitów. Umarł jako kleryk, opiekując się chorymi w czasie zarazy w Rzymie, mając 23 lata.




św. Jan Berchmans - XVII wiek (Belgia)

Flamandczyk, wyniesiony na ołtarze w 1887 roku.
Wyróżniał się serdecznym nabożeństwem do Najświętszej Eucharystii. Znana jest jego życiowa maksyma: "Najdoskonalszą rzeczą jest zacząć od najmniejszych rzeczy".
Uświęcił się przez sumienne wykonywanie swoich codziennych obowiązków, pilne zachowanie reguły zakonnej oraz przez gorące umiłowanie Pana Jezusa i Jego Matki.
Zmarł w opinii świętości w Rzymie, mając 22 lata.




św. Dominik Savio -XIX wiek (Włochy)

Urodził się niedaleko Turynu.
Już w wieku pięciu lat był gorliwym ministrantem.
Po jednej z generalnych spowiedzi ułożył własny akt i ofiarował się Matce Bożej:
"Maryjo, ofiaruję Ci swoje serce.
Spraw, aby zawsze było Twoim.
Jezu i Maryjo, bądĄcie zawsze moimi przyjaciółmi.
Błagam Was, abym raczej umarł, niż bym miał przez nieszczęście popełnić choć jeden grzech".
Jego nauczycielem byl św. Jan Bosco.
Dominik miał wyjątkowy dar kontemplacji i ekstazy.
Sam często nawiedzał Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i pociągał do tego wielu innych.
Często nazywany jest "małym świętym" i "gigantem ducha", choć umierając, miał zaledwie 15 lat.



Nasi patronowie uczą nas, że Jezus każdego zaprasza na drogę do świętości!




--------------------------------------------------------------------------------

Modlitwa przed służeniem


Oto za chwilę przystąpię do ołtarza Bożego,
do Boga, który rozwesela młodość moją.
Do świętej przystępuję służby. Chcę ją dobrze pełnić.
Proszę Cię, Panie Jezu, o łaskę skupienia,
by myśli moje były przy tobie,
by oczy moje były zwrócone na ołtarz,
a serce moje oddane tylko tobie. Amen.

Modlitwa po służeniu


Boże, którego dobroć powołała mnie do Twej służby,
spraw, bym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach,
przez dzień dzisiejszy i całe me życie, szedł tylko drogą zbawienia.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.



Modlitwa lektora

Panie, oto stoję wobec wielkiej tajemnicy Twego słowa, które mam przekazywać innym.
Pomóż mi być najpierw dobrym słuchaczem i świadkiem Twego słowa.
Oczyść moje wargi od wszelkiej nieczystości,
uczyń mnie swoim narzędziem,
bym mógł nieść Cię ludziom w sercu, w dłoniach, na wargach. Amen.



--------------------------------------------------------------------------------