Obrady Komisji Duszpasterstwa Episkopatu Polski
00:30 | 23.01.2008 | Wyświetleń: 129

„Otoczmy troską życie” to hasło programu duszpasterskiego dla Kościoła w Polsce na rok 2008/2009. Komisja Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski obradowała nad kształtem przyszłego programu podczas dwudniowego posiedzenia 21 i 22 stycznia w Warszawie.

W spotkaniu pod przewodnictwem abp. Stanisława Gądeckiego uczestniczyli arcybiskupi i biskupi wchodzący w skład Komisji: abp Kazimierz Nycz, abp Tadeusz Gocłowski, bp Edward Dajczak i bp Zbigniew Kiernikowski. Obecni byli też księża-konsultorzy Komisji. Wśród gości zaproszeni zostali także ks. prof. Marian Machinek, dr Paweł Wosicki – prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia, o. Andrzej Rębacz z Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin, o. prof. Jerzy Wiesław Gogola oraz o. dr Jerzy Brusiłło.

Na początku spotkania abp Gądecki zwrócił uwagę, że hasło programu „Otoczmy troską życie” – jakkolwiek sugeruje ochronę życia, zwłaszcza od momentu poczęcia i przy jego schyłku – winno dotyczyć całokształtu życia człowieka na różnych jego etapach. Zdaniem przewodniczącego Komisji, zbyt mało uwagi poświęca się „środkowi” życia i drodze człowieka ku dojrzałości. Dlatego program powinien obejmować wszystkie trzy etapy życia: początek, rozwój i schyłek, i to ujęty w aspekcie budowania harmonii pomiędzy rozwojem fizycznym a duchowym. Program ten dotyczyć powinien zatem także stosunku do osób niepełnosprawnych i ich miejsca we wspólnocie Kościoła i społeczeństwa, a także obejmować stosunek człowieka do śmierci i kwestię towarzyszenia człowiekowi umierającemu.

Członkowie Komisji podkreślali także konieczność zwrócenia szczególnej uwagi na sprawę prokreacji, jako owocu miłości mężczyzny i kobiety. Postulowali sięgnięcie – jako do punktu odniesienia w tym zakresie – do teologii ciała, jaką zaprezentował Jan Paweł II w cyklu słynnych katechez: „Mężczyzną i niewiastą stworzył ich…” oraz do jego encykliki „Evangelium vitae”.

„Tylko człowiek przeniknięty cielesnością jest zdolny do prawdziwej miłości, której ciało staje się instrumentem” – podkreślano.

W dyskusji zwracano uwagę, że duszpasterski program troski o życie winien bazować (i być promocją) chrześcijańskiej koncepcji osoby ludzkiej, stworzonej na obraz i podobieństwo Boga, w harmonii cielesno-duchowej, którą objawia tajemnica Wcielenia. Powinien zatem uwrażliwiać wiernych na błąd antropologiczny obecny w wielu warstwach współczesnej kultury, który wynika z zagubienia transcendentnego wymiaru osoby ludzkiej, jak i koncepcji bezwarunkowej godności człowieka.

Postanowiono, że przygotowywany program duszpasterski zawierać też winien odniesienia do ekologii, rozumianej jako wezwanie do ochrony wartości i piękna natury, jako środowiska najbardziej sprzyjającego rozwojowi człowieka i społeczeństwa.